Pure Filters vs Ultimate Star Filter

In de wereld van zwaartekrachtgevoede waterfilters zijn er veel marketingbeloften, maar niet allemaal zijn ze gelijk.

Bij Pure Filters, hebben we altijd de voorkeur gegeven aan absolute transparantie en onafhankelijke validatie van onze prestaties. Vandaag vergelijken we, trouw aan onze benadering, objectief de tests van Pure Filters Uitgerust met de Coldstream FTO+Met die van de opkomende Ultimate Star Filters.

Ons doel : Stelt u in staat duidelijk onderscheid te maken tussen aantrekkelijke claims en echt bewezen prestaties, zodat u een weloverwogen en verantwoorde keuze kunt maken.

Belangrijke opmerking : Een laboratoriumtest is geen certificering.

Wij geven de voorkeur aan rapporten uitgevoerd door ISO/IEC 17025-geaccrediteerde laboratoria en volgens NSF/ANSI-protocollen (42, 53, 401, P231) voor drinkwater. Voorbeeldzijde Coldstream FTO+ (CF163W): tests onder 42/53/P231 door IAPMO/Envirotek, op 3.000 L, met publicatie van een gedetailleerd prestatieblad.

Omgekeerd zijn SGS Xiamen-rapporten gepubliceerd door Star Filter gelabeld als "Alleen voor wetenschappelijk onderzoek en interne kwaliteitscontrole – niet voor productcertificering", en vallen niet onder ISO/IEC 17025-accreditatie voor de prestaties van huishoudelijke filters. Ze blijven informatief, maar zijn niet certificerend.

Update – 16 september 2026: Wat is er veranderd, wat is er niet veranderd

Sinds onze laatste update heeft Star Water Filter (SWF) zijn resultatenpagina (gedateerd 26 augustus 2026) opnieuw ontworpen. We hebben alle rapporten die daar zijn gepubliceerd — SGS-CSTC Xiamen, ALS — evenals de NSF openbare databasebladen gedownload en deze tot aan de voetnoten gelezen. Hier is wat we ons herinneren, in volgorde: eerst wat er verbeterd is, daarna wat de documenten daadwerkelijk zeggen. Elke sectie eindigt met een uitleg in eenvoudige taal, voor lezers die de standaarden niet elke dag bezoeken.

1. Wat is verbeterd, en wat we zonder voorbehoud opmerken

•             Chemische resultaten worden nu in meerdere delen gepresenteerd (start-up, 750, 1.500, 2.250 en 3.200 L), met één PDF per verontreiniging direct toegankelijk.

•             De laboratoria heten (SGS-CSTC Xiamen, ALS) en de analysemethoden voor metalen en PFOA/PFOS zijn die van drinkwater: EPA 200.8 door ICP-MS, EPA 537.1 door LC-MS/MS met een kwantificatielimiet van 10 ng/L.

•             Zware metalen worden getest op NSF/ANSI Standard 53 input-concentraties, op twee pH-niveaus (6,5 en 8,5), en de outputwaarden liggen ruim onder de drempels van de standaard. Bij deze eenmalige metingen is er niets om over te klagen.

•             Op de resultatenpagina staat dat een analyse "met betrekking tot" NSF/ANSI 53 geen certificering vormt, en dat de NSF/ANSI 42 cartridge-certificering voor materialen geldt. Dat klopt, en het is een verbetering ten opzichte van de formuleringen die we in januari zagen.

Ons oorspronkelijke artikel stelde dat de gepubliceerde chemische tests gingen voor losse volumes van 10 L. Voor chemie is dit niet langer het geval, en we corrigeren het.

Met andere woorden. Een laboratoriumrapport is een balans: het is min of meer nauwkeurig, en we wegen niet hetzelfde afhankelijk van wat we erop zetten. Voor zware metalen (lood, arseen, koper, cadmium, enz.) en voor de twee bekendste PFAS (PFOA, PFO's) gebruikte SWF een goede weegschaal met de juiste referentiegewichten. Wanneer het filter nieuw is en we het presenteren met loodrijk water, behoudt het de essentie. We erkennen het: het is geen product dat niets filtert. Wat de volgende secties bekijken, is wat er gebeurt na het eerste drankje.

2. Wat het testprotocol zegt

Alle gepubliceerde SGS- en ALS-rapporten beschrijven dezelfde methode. Over SMS-rapporten: « RO-water wordt continu gevoed met een debiet van 1,5 L/min gedurende het hele proces. Bij het opstarten worden 750 L, 1500 L, 2250 L en 3200 L van de levensduur het invloedrijke gespikede water bereid […] en de verwijderingssnelheid wordt vervolgens getest met een debiet van 0,15 L/min. » In het Frans over ALS-annexen: "Het voorbereide omgekeerde osmosewater wordt in een continue stroom toegediend aan het stroomgestuurde filter. Op verschillende testintervallen […], wordt het restwater na het proces geanalyseerd. » De SGS-rapporten voegen toe: "Verwijs naar de methode van de klant", en de ALS-schema's: "gebruikt in overeenstemming met het gebruikte protocol voor gebruik" door de klant.

Een koolstoffilter werkt als een spons: het houdt verontreinigende stoffen vast tot verzadiging. Je uithoudingsvermogen testen betekent meten hoeveel water er is Vervuild Het wordt opgenomen voordat het moe wordt. Dit is wat het protocol dat op de CF163W wordt toegepast (FTO + Coldstream) doet, doet : 3.000 liter water vrijwillig geladen met verontreinigingen, in zwaartekracht, 40 liter per dag gedurende meerdere maanden, met regelmatige metingen om te observeren wanneer het filter leeg is.

De rapporten gepubliceerd door SWF Beschrijf een andere methode. . Het filter ontvangt 3.200 liter omgekeerd osmosewater — Zuiver, verontreinigingsvrij water — bij een debiet van 1,5 L/min, dat wil zeggen tien keer de zwaartekrachtstroom, wat ongeveer 36 uur duurt. Op vijf momenten wordt het geconfronteerd met vervuild water en wordt gemeten wat eruit komt. Tussen deze vijf metingen heeft het filter niets behouden: Het is elke keer bijna nieuw.

Beide methoden resulteren in tabellen met vijf kolommen die er vergelijkbaar uitzien. Ze vertellen niet hetzelfde verhaal : de ene volgt een verouderingsfilter, de andere meet vijf keer een schoon filter. We zien het in de rapporten: voor verschillende medicijnen zijn de resultaten identiek aan de tiende van het eerste tot het laatste niveau — wat nooit gebeurt bij een continu geladen filter.

In concrete termen verandert dit de weergave van een cijfer dat de twee merken tonen: "3.000 liter". Aan de CF163W (FTO+) kant wordt er daadwerkelijk 3.000 liter besmet water gefilterd in het laboratorium, met prestaties gemeten aan het einde van dit volume — en een vervangende aanbeveling ingesteld op 1.500 L, oftewel de helft van wat getest is. Aan de Ultimate Star Filter-zijde zijn er 3.200 liter puur water, gevolgd door vijf metingen op een schoon filter — en een aangekondigde levensduur van 3.000 L per cartridge die geen van de gepubliceerde rapporten heeft getest. De eerste waarde is een gemeten capaciteit. De tweede is een opgegeven capaciteit.

Met andere woorden. Stel je voor dat je wilt weten hoeveel kilometer een paar schoenen meegaan. De eerste methode: loop 3.000 km erin en kijk elke 500 km naar de staat van de zolen. De tweede methode: zet de schoenen 36 uur onder een kraan met helder water, zet er vijf keer tien stappen in en kijk of ze in goede staat zijn. Beide methoden leveren een vijflijnige tafel op. Slechts één geeft aan of de schoenen het hele jaar meegaan.

3. De microbiologie is niet veranderd

De enige gepubliceerde microbiologische rapporten blijven die van december 2024 (SGS Xiamen, MS2 colifaag en Salmonella), volgens Chinese sanitaire normen, met een opgelegde debiet van 0,15 L/min. Het Salmonella-rapport geeft bij 1.500 L een uitlaatconcentratie aan van 3,3 × 10³ CFU/mL voor een inlaat van 9,8 × 10⁵ — daarna < 1 tot 3.000 L. Deze rapporten, net als alle gepubliceerde SGS-CSTC-rapporten, omvatten: "Dit testrapport mag alleen worden gebruikt voor wetenschappelijk onderzoek, technisch onderzoek en ontwikkeling, onderwijs en interne kwaliteitscontrole".

Ter referentie: de CF163W wordt getest volgens het NSF P231-protocol (bacteriën, virussen, cysten) tot 3.000 L.

Met andere woorden. "CFU/mL" is het aantal levende bacteriën per milliliter. 3.300 per milliliter is 3,3 miljoen per liter, of ongeveer 800.000 salmonella in een glas water van 25 cl uit het filter, halverwege de levensduur. Hetzelfde rapport stelt vervolgens " minder dan één per milliliter 3.000 L: een filter dat Laat halverwege veel doorgaan en dan niets aan het einde van zijn levensduur, het is geen filtergedrag, het is het teken van één enkele meting, zonder herhaling. Het NSF P231-protocol is ontworpen voor luchtreinigers: het vereist dat het filter 99,9999% van de bacteriën en 99,99% van de virussen opvangt Op alle meetpunten, ook aan het einde van zijn levensduur, met water dat bewust moeilijk is gemaakt (koud, troebel, geladen met organisch materiaal). Het is dit protocol dat de CF163W (FTO+ Coldstream). Ten slotte betekent het vetgedrukt maken van elk SMS-rapport dat het laboratorium deze documenten zelf bewaart voor intern gebruik, niet voor commerciële demonstratie.

4. Inputconcentraties, kwantificatiegrenzen, Europese normen

Een procentuele vermindering hangt af van twee dingen: de geïnjecteerde concentratie en de fijnheid van het instrument. Enkele voorbeelden uit de gepubliceerde rapporten:

Inhoud	Starter	Output / LOQ	Benchmark
TFA	1.000 μg/L	27 tot 31 μg/L gemeten	Europees kraanwater: 0,1 tot 10 μg/L; NL-geleidewaarde: 2,2 μg/L
PFHxA	1.000 μg/L	< 10 μg/L (LOQ)	EU-limiet, som van 20 PFAS: 0,1 μg/L
Glufosinaat	1.107 μg/L	24 tot 38 μg/L gemeten	EU-limiet per pesticide: 0,1 μg/L
Methoxychlor	129 μg/L	< 1,9 μg/L (LOQ)	EU-limiet: 0,1 μg/L
Chlordecone	195 μg/L	< 1 μg/L (LOQ)	EU-limiet: 0,1 μg/L
Estradiol	192 μg/L	< 0,1 μg/L (LOQ)	Werkelijke niveaus: in het bereik van ng/L

Een vermindering van TFA met 97% gedoseerd bij 1.000 μg/L zorgt ervoor dat het uitlaatwater een hogere belasting heeft dan ongefilterd kraanwater. Een LOQ van 10 μg/L kan geen naleving van een limiet van 0,1 μg/L aantonen. Deze cijfers zeggen niet dat het filter slecht is; ze zeggen dat de test, zoals deze is opgebouwd, ons niet toestaat conclusies te maken.

Met andere woorden. Twee ideeën zijn genoeg. Invoerconcentratie : Als je een kilogram zout in een kan giet en het filter bevat 970 gram, lees je "97%" — maar er zit nog steeds 30 gram zout in je glas, veel meer dan in kraanwater. Dit is precies het geval bij TFA: het "gefilterde" water in de test bevat drie tot tien keer meer TFA dan het kraanwater van de gemiddelde Fransman. De limiet van kwantificatie (LOQ) : dit is het kleinste gewicht dat de weegschaal kan aflezen. Een keukenweegschaal die stopt bij 10 gram toont "0" voor 9 gram gif. Voor PFHxA stopt de gebruikte weegschaal bij 10 μg/L, terwijl de Europese limiet 0,1 μg/L is: het uitlaatwater kan honderd keer de standaard bevatten en de verhouding zou nog steeds "< 10" en "> 99%" tonen. Voor methoxychlor en chloordecoin is de weegschaal tien tot twintig keer te grof voor de standaard. Het percentage klopt; het beantwoordt simpelweg niet de vraag "is dit water compliant?"

5. 5 μm deeltjes en "membraan"

Het SGS-rapport van 24 februari 2026 (test onderaanbestedend aan SAE Technologies, Dongguan) meet 5 μm polystyreenkralen: 229 deeltjes/mL bij de uitlaat bij 2.250 L, 556 bij 3.200 L. De FAQ van SWF beschrijft een "nanofiltratiemembraan" dat "tot 0,001 μm" vasthoudt. Een nanofiltratie- of ultrafiltratiemembraan laat geen deeltjes die duizenden keren groter zijn dan de poriën niet door. Een elektroadsorbentmedium zoals Disruptor (Ahlstrom, fysieke poriën van 1,2 tot 1,5 μm) laat ze ook niet door.

Wat betreft de "NASA"-afstamming zijn de gedocumenteerde feiten als volgt: de NanoCeram-technologie werd ontwikkeld door Argonide met steun van NASA's SBIR-programma, en vervolgens exclusief gelicenseerd aan Ahlstrom onder de naam Disruptor; dit medium is uitgerust met de ÖKO-waterfles. Voor zover wij weten publiceert SWF geen document waarin het membraan wordt geïdentificeerd als een NanoCeram, Disruptor/Ahlstrom-medium of een gelicentieerde technologie die voortkomt uit deze afstamming.

Met andere woorden. Een micron (μm) is een duizendste millimeter. Een membraan van "0,001 μm" zou gaten hebben die vijfduizend keer kleiner zijn dan een bal van 5 μm — het is een tennisbal die naar de naald van een kat kijkt. Hij kan er niet doorheen. Het rapport telt echter 556 druppels per milliliter in het uitlaatwater. Er zijn slechts twee verklaringen: ofwel omzeilt het water het membraan, of het beschreven membraan is niet het membraan in de cartridge. Wat betreft de "NASA-technologie": er is inderdaad een filtermedium van een NASA-programma, het heet Disruptor, wordt geproduceerd door Ahlstrom en is perfect herkenbaar. Niets in de SWF-documenten koppelt zijn cartridge aan deze media.

6. NSF-certificering: Beide stekkers, naast elkaar

We hebben de openbare NSF-database geraadpleegd (listings.nsf.org) op 15 en 16 september 2026.

	Ultieme Sterrenfilter USF-SWF-001	Coldstream CF163W
Standaard	NSF/ANSI 42	NSF/ANSI 42
Categorie	Componenten: Filtercartridge	Componenten: Filterpatronen
Prestatieclaims	N.v.t.	N.v.t.
NSF-classificatie	"Voldoet aan NSF/ANSI-standaard 42, alleen materiaalvereisten"	"Voldoet alleen aan materiaalvereisten"
Holder	Premium Waterdistributie, Toulouse	KLT Filtratie DBA Coldstream, Norfolk
Productielocatie	"#1 China"	Norfolk, Verenigd Koninkrijk

Beide patronen zijn alleen voor materialen NSF/ANSI 42-gecertificeerd. Geen van beide is NSF-gecertificeerd voor het verminderen van verontreinigingen. De verklaring "het enige NSF-gecertificeerde geactiveerde koolstofzwaartekrachtfilter" op de SWF-homepage is daarom onjuist: de CF163W heeft dezelfde certificering, onder dezelfde standaard, in dezelfde categorie. Het verschil tussen de twee vellen is één lijn: de productielocatie.

Met andere woorden. "NSF 42-gecertificeerd, alleen materialen" betekent één ding: de cartridge geeft geen schadelijke stoffen af in het water en houdt mechanisch vast. Het is het equivalent van het "glas en vork"-pictogram op een voedselcontainer — het garandeert dat het blikje gezond is, niet dat wat erin zit goed is. Deze certificering zegt niets over het vermogen van het filter om lood, pesticiden of bacteriën vast te houden: daarvoor is een NSF 53-, 401- of P231-certificering vereist, waarvoor noch SWF noch KLT heeft gesolliciteerd. Op dit punt zijn de twee cartridges precies gelijk. Wat ze onderscheidt, is dat de ene wordt vervaardigd in de fabriek van de houder, geïdentificeerd door NSF, en de andere in een anonieme site in China. "NSF Certified" geldt aan beide kanten; "De Enige" is onjuist.

7. Wat we corrigeren in onze eigen tekst

•             We schreven dat de SGS Xiamen-rapporten "niet onder ISO/IEC 17025-accreditatie vallen". De exacte bewoording is: accreditatie staat niet vermeld op de gepubliceerde documenten, en de rapporten zijn gemarkeerd als "intern onderzoek".

•             We schreven dat de chemische tests slechts op 10 L waren. Ze bestrijken nu vijf niveaus, volgens het protocol beschreven in punt 2.

Met andere woorden. We passen op onze eigen teksten de regel toe die we op anderen toepassen: wanneer een document in strijd is met wat we hebben geschreven, corrigeren we het, en zeggen we dat.

Samengevat

De vraag is niet langer "zijn er tests?" — er zijn tests aan beide kanten. De vraag is: onder welke omstandigheden, met welk water, hoe lang, met welke instrumenten en onder welk gebruikslabel. We publiceren de Envirotek/IAPMO-rapporten van de CF163W in zijn geheel; iedereen kan ze lezen met dezelfde vragen.

Met andere woorden. Voordat je een filter koopt op basis van een "99%"-beoordeling, stel vijf vragen: Was het testwater continu vervuild of alleen tijdens de metingen? Bij welke debietsnelheid? Bij welke inlaatconcentratie, vergeleken met je daadwerkelijke water? Met welke instrumentnauwkeurigheid, vergeleken met de standaard? En staat het laboratorium commercieel gebruik van zijn rapport toe? Een fabrikant die aan alle vijf voldoet, heeft niets te verbergen.

Update – november 2025: Nieuwe Sterfiltertests en Misleidend Testprotocol

Sinds de eerste publicatie van dit artikel heeft Star Filter nieuwe laboratoriumrapporten uitgebracht van 2025, uitgevoerd door de SGS-CSTC Xiamen Branch, een regionale dochteronderneming van de SGS Group in China. Deze documenten worden gepresenteerd als "uithoudingstesten" uitgevoerd op 3.000 tot 3.200 liter, wat een vermindering van meer dan 99% aangeeft voor diverse verontreinigingen (zware metalen, PFAS, bacteriën en het colifage MS2-virus). De rapporten specificeren echter dat deze zijn uitgevoerd "voor interne onderzoeksdoeleinden" en "zonder certificeringswaarde".

Wat deze tests echt onthullen:

• Alle genoemde SGS Xiamen-rapporten zijn interne tests, geen certificering.

• De besproken methoden (GB/T 5750, EPA 537.1, EPA 1602) zijn analytische methoden (meting van concentraties), geen filterprestatienormen zoals NSF/ANSI 42, 53, 401 of P231.

In tegenstelling tot wat op de Star Filter-website staat, stellen de verstrekte SGS Xiamen-rapporten geen ISO/IEC 17025-accreditatie vast die van toepassing is op de gepresenteerde tests; integendeel, ze wijzen op een "intern onderzoek" en het ontbreken van certificeringswaarde.

Met andere woorden: verkennende tests, niet-certificerend, binnen een niet-geaccrediteerd kader.

Star Water Filter: "NASA-membraan" of koolstof + UF 0,01 μm combinatie ?

Voor zover wij weten is er geen bewijs dat Star Filters Ahlstrom/Argonide Disruptor-media gebruikt (soms aangeduid als "NASA-technologie").

De technische documenten van Ahlstrom beschrijven een elektroadsorbent, niet-geweven, niet een membraan van 0,001 μm. De door Star Filters aangekondigde eigenschappen en de waargenomen industriële indices komen eerder overeen met OEM-patronen van het membraantype koolstofblok + UF 0,01 μm.

Wat de technische bronnen zeggen :

• Disruptor door Ahlstrom/Argonide is een elektroadsorbent, niet-geweven medium gebaseerd op nano-aluminiumoxide; de retentie van submicrondeeltjes gebeurt door lading, met een gemiddelde grootte van de fysieke poriën van ongeveer 1,25 μm — we zitten helemaal niet op een "0,001 μm membraan".

• De "NASA"-vertelstijl verwijst naar de historische SBIR-financiering van Argonide, die vervolgens onder exclusieve licentie werd overgenomen door Ahlstrom (Disruptor). Ook hier is er geen aanwijzing dat Star Filter een licentie heeft voor dit medium.

Concrete aanwijzingen (beelden en markt) :

• De dwarsdoorsnede foto geleverd door SWF toont een donker blok (agglomerated carbon) met een geplooid centraal element type UF, het klassieke kenmerk van OEM "carbon + UF 0,01 μm" patronen.

• De bladen en rapporten die SWF-markeringen volgen de Chinese OEM-grammatica (koolstof + UF 0,01 μm blok, "getest door SGS Xiamen", volumes 3.000–3.200 L, stroomafname aan het einde van de levensduur).

Voorlopige conclusie :

• Waarschijnlijk houtskool + UF 0,01 μm combo. Geen openbaar bewijs van een Disruptor media "NASA-technologie" gebruikt door Star Filter. Als SWF een medianummer, Ahlstrom/Argonide-licentie of NSF/ANSI-type certificeringsrapporten publiceert, zullen we het bijwerken.

Tegenstrijdigheden vermeld op de SWF-website (eind november 2025) (voorbeelden door ons vermeld) :

• Productblad: "nanofiltratiemembraan tot 0,001 μm", PF-2 compatibiliteit, debiet 12 L/u en 6.000 L per paar, "behoudt mineralen".

• FAQ/Blog: Terugkerende bewering van een "door NASA ontwikkelde membraan", 0,001 μm, aanwezigheid van zilver (in de steenkool en/of het membraan).

• Over de NSF: enerzijds "zijn alle componenten NSF-gecertificeerd; het filter is in het proces van certificering"; anderzijds "het enige NSF-gecertificeerde geactiveerde koolstoffilter op basis van zwaartekracht".

Waarom zit hij vast ?

• "0,001 μm" is een typische claim van onder druk staande nanofiltratie/RO. In zwaartekracht zou zonder pomp een echte NF 0,001 μm een debiet van bijna nul hebben — het tegenovergestelde van de aangekondigde debietsnelheden.

• De Disruptor-technologie (als het die was) is geen "0,001 μm membraan" maar een niet-geweven elektroadsorbentmedium; praten over een "NASA 0,001 μm membraan" zorgt voor verwarring.

• Aan de NSF-kant is een product nooit "NSF-gecertificeerd" en bloc: elk model is, indien wel, gecertificeerd voor specifieke claims (materialen, chloor, lood, P231, enz.). Generieke of tegenstrijdige formuleringen moeten door het merk worden verduidelijkt.

Een bevooroordeelde vergelijking met Coldstream

Star Filter publiceerde ook een SGS Xiamen-test op een Coldstream FTO Plus (CF163W) filter, waarbij werd geconcludeerd dat deze "virussen niet effectief filtert".

Deze test werd echter niet door Coldstream besteld en het protocol ervan is twijfelachtig:

• Totaal volume: slechts 100 L.

• Invloedrijke virale concentratie: 4,2×10⁵ PFU/mL. Ter referentie, deU.S.EPA (1987), de basis van NSF/ANSI P231, schrijft een uitdaging voor van 10⁷ PFU/L, of 1×10⁴ PFU/mL. De SGS-test toegepast op CF163W gebruikte daarom een belasting ~42× hoger dan deze benchmark, en ~17× hoger dan de belasting die werd gebruikt in de KLT/Coldstream rotavirustests (2,4642×10⁷ PFU/L), die > 99,99% vermindering tot 3.000 L laten zien.

• De genoemde "EPA-methode 1602" is een methode voor het tellen van colifagen; deze stelt geen invloedrijke concentratie vast om de prestaties van een zuiveraar te evalueren.

• 4,2×10⁵ PFU/mL (d.w.z. 4,2×10⁸ PFU/L) overschrijdt het hoge bereik dat vaak wordt gerapporteerd voor ruwe afvalwater (10⁶ PFU/L), wat de vergelijking met huishoudelijk gebruik weinig interessant maakt.

Ondertussen zijn de tests die op de Sterfilters zelf zijn uitgevoerd (SGS 2025) uitgevoerd onder veel gunstigere omstandigheden (volumes 3.000–3.200 L, "redelijke" belastingen) en blijven ze niet-gecontroleerde interne tests. Twee protocollen, twee realiteiten: realistisch en voordelig voor hun producten; extreem en onrealistisch voor Coldstream.

Wat je moet onthouden

Het verschil is geen simpele afwijking in methode: het weerspiegelt een dubbele standaard. Dezelfde spelers kiezen "redelijke" meetvoorwaarden voor hun eigen filters, maar extreme omstandigheden voor een concurrent. Omgekeerd voldoen Coldstream-tests uitgevoerd door Envirotek/IAPMO (ISO/IEC 17025 geaccrediteerde laboratoria) aan de NSF/ANSI P231-protocollen en tonen ze een virale reductie > 99,99% bij 3.000 L, onder voorgeschreven en geverifieerde omstandigheden.

Correctie van fluoride- en nitraatclaims

Star Filter beweert dat Coldstream FTO+-filters "geen fluor of nitraat filteren." Deze presentatie is onvolledig.

Fluorides: reële reductie maar sterk afhankelijk van volume en belasting

• Fluoriden (F⁻) zijn anionen die moeilijk op te vangen zijn. Coldstream-tests (CF163W) tonen een hoge reductie aan het begin (≈ 97,5% in de eerste liter), nog steeds ~90% rond 500 L, gevolgd door een duidelijke daling tot ~17% bij 3.000 L, met "challenge" water gedoseerd met 8,8 mg/L F⁻. In typisch echt water (0,1–0,5 mg/L) verschijnt de verzadiging later en wordt de prestatie langer gehandhaafd.

Nitraat: gemeten en duurzame reductie (zonder speciale harsclaims)

• In tegenstelling tot de bewering van "geen reductie" tonen Coldstream-gegevens voor CF163W een vermindering van nitraat (NO₃⁻) van ongeveer 66% bij 500 L en ~60% bij 3.000 L voor water met een piek van 29,7 mg/L NO₃⁻. Coldstream claimt in haar consumentendatablad niet het gebruik van nitraatspecifieke ionenuitwisselingsharsen; de waargenomen reductie wordt echter in het laboratorium gemeten en gepubliceerd.

Inzicht in Coldstream FTO+ filtratieresultaten

Samenvattend zijn Coldstream FTO+-filters (*) niet gericht op "gedestilleerd water", maar op gezuiverd en gebalanceerd water: prioriteit wordt gegeven aan microbiologische veiligheid (P231) en de gedocumenteerde vermindering van een breed spectrum aan verontreinigingen (NSF/ANSI 42, 53), terwijl de natuurlijke mineraliteit behouden blijft. De genoemde tests worden uitgevoerd volgens NSF/ANSI-normen 42, 53 en P231 door een geaccrediteerd laboratorium (Envirotek/IAPMO).

Technologie: Star Filter vs Coldstream

Sterrenfilter :

• Meest waarschijnlijke architectuur: gesinterd geactiveerd koolstofblok + geïntegreerd 0,01 μm UF-membraan (polymeer), typisch voor Chinese OEM's; werking door adsorptie + UF-zeef; progressieve verstopping die niet "herstelbaar" is door borstelen.

Coldstream FTO+ (CF163W) :

• Borstelbare keramische schaal + interne actieve kool; externe microbiobarrière, interne adsorptie voor chemicaliën; regelmatige reiniging mogelijk, stabielere stroming in de tijd.

Sterrenfilter :

• SGS Xiamen-rapportseries over 3.000–3.200 L (metalen, PFAS, bacteriën, MS2, enz.). Nuttige maar expliciet niet-certificerende rapporten ("alleen voor onderzoek/interne kwaliteitscontrole").

Coldstream FTO+ :

• Testen en certificering via IAPMO/Envirotek, volgens NSF/ANSI 42/53/401/P231/600 normen, met publicatie van 3.000 L prestatiebladen.
• P231 (microbiologie): 6 logbacteriën en > 4 logvirussen getest tot 3.000 L, als onderdeel van het zuiveringsprotocol.
• 42/53/401 (chemicaliën): hoge reductie over een breed bereik (VOC's, SVOC's, HAA5, farmaceutica), altijd gemeten op 3.000 L; zie CF163W datasheet.

PFAS: op welk bewijs kan worden vertrouwd ?

Voor PFAS vertrouwen we voornamelijk op de historische ProOne-onderzoeken uitgevoerd door Envirotek (ISO/IEC 17025) inclusief P-473 (PFOA/PFOS), ten tijde van het feit dat ProOne de cartridge produceerde geproduceerd door KLT Filtration (*) (Coldstream). Deze rapporten, zelfs als ze de naam ProOne hebben, beschrijven de prestaties van een medium dat identiek is aan dat later door Coldstream FTO+ werd gebruikt in dit tijdsegment.

In de praktijk: ProOne-resultaten dekken PFAS, 42/53/401 en P231 (50 gallons op P231 in dit protocol), en dienen als een onafhankelijke anker voor PFAS waar gepubliceerde Coldstream FTO+-vellen de PFAS-lijn niet altijd in platte tekst tonen.

Kritische lezing van de door SWF gepubliceerde SGS-rapporten :

• Rapporten adverteren vaak met "> 99%" op verontreinigingsbatterijen tot 3.000–3.200 L, maar met één monster en analysemethoden (GB/T, EPA 1602, 537.1) buiten het certificeringsprotocol.

• De vermelding "alleen voor wetenschappelijk onderzoek en interne kwaliteitscontrole – niet voor productcertificering" beperkt het gebruik van deze documenten in directe vergelijking met NSF/IAPMO-certificaten.

• Voorbeeldvirologie (MS2) en bacteriën (Salmonella): hoge reducties aangekondigd, maar "standaard desinfectie" protocol en opgelegde debiet (0,15 L/min) — dit is geen gestandaardiseerd zwaartekrachtprotocol van het type P231.

Onze positie eind november 2025

• Over de technologie: gezien de technische documenten van Ahlstrom/Argonide en de industriële indices (visuals, debietsnelheden, testvolumes, OEM-grammatica) is Star Filter hoogstwaarschijnlijk gebaseerd op een "koolstofblok + UF 0,01 μm" ontwerp en niet op een "0,001 μm membraan" NASA/Disruptor.

• Op het bewijs: SGS Xiamen-rapporten zijn nuttig maar niet certificerend; wij geven de voorkeur aan geaccrediteerde en normatieve tests om commerciële claims te vergelijken, die worden gepubliceerd door Coldstream (IAPMO/Envirotek) en, voor het historische PFAS, ProOne.

Duidelijke conclusie voor de lezer : Als je een zwaartekrachtfilter wilt met sterk voorschrijvend bewijs over tijd (3.000 L getest) en leesbare technologie, voldoet Coldstream FTO+ vandaag de dag aan de meeste criteria, met IAPMO/Envirotek-rapporten en een uitputtende scorekaart.

Aan de Star Filter-kant is de positionering voornamelijk gebaseerd op "membrane/NASA/0,001 μm" communicatie en interne SGS-rapporten. Dit bewijst geen inefficiëntie, maar het is niet op hetzelfde niveau van demonstratie of traceerbaarheid. We blijven open voor toekomstige publicaties van medialicenties, octrooinummers, NSF/IAPMO-certificaten en volledige rapporten met grote volumes.

Voor meer informatie:Laboratoriumtesten – Coldstream Water Purifier

Methodologie en gebruikte standaarden

Pure Filters Uitgerust met de Coldstream FTO+:

- Onafhankelijk laboratorium: Envirotek Laboratories (VS), geaccrediteerd door de EPA en IAPMO.

- Toegepaste standaarden: NSF/ANSI Standard 42, 53, P-231 en 401.

- Getest volume: tot 3000 liter, met metingen per 500 liter.

- Wetenschappelijke nauwkeurigheid: details voor elke geteste stof, per volumeband.

FTO +haloazijnzuurreductietest: geslaagd

Zwaartekrachtfilters FTO+ TESTRAPPORT

Sterrenwaterfilter uitgerust met Ultimate Sterfilter :

– Wessling France (ISO 17025 geaccrediteerd): triplet chemische tests op gedoopeerd gedemineraliseerd water, eenheidsvolume 10 L, debiet 150–250 ml/min.

– SGS Xiamen (China): microbiologische tests en enkele spottests op 10 L; ISO 17025-accreditatie is niet vermeld in de documenten die we hebben ontvangen. Variant als je het bewijs van gebrek aan accreditatie valideert: "niet-ISO 17025 geaccrediteerd laboratorium".

– Onthoud: de gepubliceerde chemische tests zijn voor de initiële volumes (10 L). Ze documenteren niet de stabiliteit van de resultaten over de opgegeven levensduur.

SGS STARFILTER Laboratoriumtest

Recensie van WESSLING FRANCE STARFILTER via de website https://starwaterfilter.com/fr/content/10-resultats-d-analyses-du-filtre-ultimate-star-filter

SGS STARFILTER BACTERIËN Laboratoriumtest

SGS STARFILTER VIRUS Laboratoriumtest

SGS STARFILTER SALMONELLA Laboratoriumtest

Eurofins-rapport

De tests komen van de officiële Starfilters-website https://starwaterfilter com/faq

Tot nu toe zijn de chemische tests die door Star Water Filter zijn gepubliceerd gebaseerd op enkele volumes van 10 L gedoteerd water; ze documenteren de stabiliteit van de resultaten over de levensduur niet." Technische rechtvaardiging: het Wessling v2-rapport beschrijft tests op gedopedeerd gedemineraliseerd water, in drievoud gedemineraliseerd, en specificeert dat de synthese het beste van de drie resultaten bevat; dit document bevat geen chemische weerstandstests op cumulatieve volumes.

Reeks geteste verontreinigingen en significante resultaten

Pure Filters uitgerust met Coldstream FTO+ :

• Zeer breed spectrum: vluchtige stoffen, metalen, pesticiden, farmaceutica, herbiciden, micro-organismen, anorganische verbindingen.

• Zeer breed spectrum wordt bedekkd, met stapgewijze metingen tot 3000 L volgens de laboratoriumdocumentatie van de fabrikant. Het is dit type gelaagd protocol dat het mogelijk maakt om prestaties in de loop van de tijd te certificeren.

Sterrenwaterfilter uitgerust met Ultimate Sterfilter :

• Tests op PFAS, medicijnen, weekmakers, oplosmiddelen, hormonen, zware metalen.

• Wessling v2 publiceert hoge afnames in het laboratorium (PFAS, weekmakers, desinfectiemiddelen, oplosmiddelen/HVOC, geneesmiddelen, hormonen, metalen), gepresenteerd als het beste resultaat van drie parallelle tests op 10 L gedopeerde cellen. Sommige waarden zijn bescheidener afhankelijk van het geval (bijv. p,p'-DDE; selenium bij pH 6,5; barium bij pH 8,5).

Ernst en geloofwaardigheid van de tests

Beide merken publiceren proeven die overeenkomen met bekende standaarden (NSF/EPA voor Coldstream; NSF/ANSI wordt genoemd in het Wessling-protocol voor Star). Het verschil is voornamelijk te danken aan accreditatie en tijdsdiepte:

– Coldstream FTO+: meertrapstests tot 3000 L.

– Star Water Filter : chemie getest door Wessling, ISO 17025 geaccrediteerd laboratorium; een deel van de tests werd ook uitgevoerd door SGS Xiamen, zonder vermelding van ISO 17025 in de verstrekte documenten.

Als gevolg hiervan wordt robuustheid "over de tijd" aangetoond bij Coldstream FTO+, terwijl de uitstekende Star Wtaer Filter-afnames die bij 10 L zijn gepubliceerd, de weerstand bij 1500–3000 L niet vooraf beoordelen.

Waarom de identiteit van het filter dat wordt getest essentieel is : Wij twijfelen niet aan de authenticiteit van de ontvangen SGS-rapporten. Het door Star WF aangekondigde membraan is intern, het is normaal dat het niet zichtbaar is op externe foto's. Aan de andere kant publiceert Star WF geen foto van de daadwerkelijke doorsnede van het medium; alleen een model wordt voorgesteld. Gezien de superieure prestaties vergeleken met een conventioneel geactiveerd koolstofblok op meerdere families, willen we graag meer visuele transparantie over de exacte samenstelling, alleen om het vertrouwen te versterken.

Synthetische vergelijking

Prestaties vergelijken op virussen: wat de tests echt zeggen

De MS2-virustest, gebruikt om het Starfilterfilter te certificeren, is een gestandaardiseerde en geldige benadering gebaseerd op een niet-pathogene virus. Coldstream heeft zijn filters op zijn beurt getest op een echt virus, rotavirus, en levert direct bewijs van de eliminatie van een pathogene virus. Dit weerspiegelt een meer toegewijde, maar ook wetenschappelijk veeleisendere benadering.

Virologische tests zijn vaak moeilijk te vergelijken omdat laboratoria verschillende modellen gebruiken. Hier is een samenvattende tabel om het verschil beter te begrijpen tussen de test die wordt gebruikt door Starfilters (MS2 Coliphage) en die van Coldstream (Rotavirus).

Prestaties vergelijken bij bacteriën: wat de tests echt zeggen

Microbiologische prestaties zijn essentieel voor elk zwaartekrachtfiltratiesysteem. Maar om het correct te interpreteren, is het ook noodzakelijk de gebruikte methodologie te onderzoeken.

De onderstaande tabel vergelijkt de resultaten verkregen op bacteriën uit de Coldstream FTO+-filters (Pure Filters) en Ultimate Star Filter (Starfilters), gebaseerd op hun respectievelijke laboratoriumrapporten.

Coldstream-tests werden uitgevoerd door Envirotek Laboratories (VS), volgens EPA- en NSF-normen, met een gedocumenteerde efficiëntie tot 3000 liter.

De Starfilters-tests werden uitgevoerd door SGS, volgens Chinese gezondheidsnormen (Ministerie van Volksgezondheid, GB/T-standaarden). Ze tonen een hoge initiële efficiëntie (>99,9999%), maar een zichtbare daling halverwege de cyclus, vooral bij 2250 L.

Deze vergelijking is niet bedoeld om de ene methode te diskwalificeren ten gunste van een andere, maar om iedereen te laten begrijpen wat er daadwerkelijk is gemeten en onder welke omstandigheden.

Dit wordt weergegeven op pagina's 6 tot en met 14 van het Eurofins-rapport :

Onderwerp: REACH-controle van 247 SVHC-stoffen in homogene cartridgematerialen (T1: PP-bedekking + siliconenpakking + EVA-lijm; T2: niet-geweven; T3: actieve koolstofstaaf). Interne analysemethoden (GC-MS, LC-MS, ICP-OES, UV/VIS, IC), detectielimiet 0,010% m/m. Resultaat: niet gedetecteerd voor alle SVHC's getest op T1/T2/T3, d.w.z. "PASS" met betrekking tot de REACH-drempel 0,1%. Deze tabellen vermelden de ECHA-kandidatenlijst; ze meten geen gefilterd water of verontreinigingsvermindering.

Conclusie

De Wessling v2-tests gepubliceerd door Star Water Filter beschrijven een hoge initiële prestatie op gedopeerd water, in drievoud exemplaar, met de presentatie van het beste resultaat voor elke familie. Dit is nuttig om een potentieel voor vermindering te karakteriseren, maar toont geen chemische weerstand aan over honderden of duizenden liters. De FTO+-documenten zijn op hun beurt gebaseerd op protocollen met opvolging in fasen tot 3000 L, wat het mogelijk maakt stabiliteit over tijd te evalueren.

Star Water Filter toont op zijn beurt veelbelovende prestaties, vooral op het microbiologische gebied, maar alleen in de beginfase of zonder duidelijke stabiliteit over tijd voor chemische verontreinigingen en zware metalen.

Tot nu toe gaan de tests die door Star Water Filter zijn gepubliceerd over enkele volumes van 10 L gespend water; chemische uithoudingsgegevens bij cumulatieve volumes zouden nodig zijn om de stabiliteit van de resultaten te documenteren.

Eurofins-documenten bevestigen de materiële naleving van SVHC REACH (PASS) <0,1 % sur T1/T2/T3). C’est positif pour l’innocuité des composants, mais distinct d’un test de performance de filtration de l’eau

Tot slot, aangezien de Ultimate Star Water Filterfilters deels van actieve kool zijn gemaakt, is het realistisch om aan te bevelen, zoals bij elk filter van dit type – inclusief de Coldstream FTO+ – elke 6 tot 8 maanden een vervanging te geven.

Het verschil is dat Pure Filters Dit geeft dit duidelijk aan, in overeenstemming met laboratoriumresultaten, terwijl Ultimate Star Filters geen realistische limiet in hun communicatie specificeren en geen enkele test stabiele effectiviteit over tijd aantoont.

••• De tests in gedopedeerd gedemineraliseerd water (Wessling) isoleren het medium en leveren zeer reproduceerbare initiële afnames op dankzij het drievoudige resultaat en de presentatie van het beste van de drie resultaten — een positief punt — maar ze weerspiegelen noch de complexiteit van echt water noch de duurzaamheid over cumulatieve volumes — een negatief punt; omgekeerd documenteert de stapsgewijze methode tot 3000 L (Coldstream/Envirotek) de stabiliteit van prestaties boven slijtage — een positief punt — ten koste van langere en duurdere tests — een negatief punt.

•• Het is belangrijk te onthouden dat deze filters gebaseerd zijn op actieve kool, een materiaal waarvan de effectiviteit in de loop van de tijd afneemt. Een eerlijke en objectieve aanbeveling zou zijn om ze maximaal elke 6 tot 8 maanden te vervangen, wat overeenkomt met de technische realiteit en marktnormen.

• Daarnaast wordt op het moment van schrijven het paar Ultimate Star Filters getoond voor €150. Iedereen zal de waarde/prijsverhouding beoordelen in het licht van vergelijkbare technologieën en gepubliceerd bewijs.

Twijfel je tussen verschillende merken filters? Mis de volledige analyse van "Het oude nieuws" niet: Zwaartekrachtfilters: welke maakt water ECHT gezond ?

Officiële Star Water Filterbronnen:

– Wessling France, laboratoriumexpertiserapport – Ultimate Star Filter, rapport ULY-025013, versie 2 van 14/08/2025: gedoopeerd gedemineraliseerd water, drievoudig, presentatie van het beste resultaat; debiet 150–250 ml/min (10 L tank); verwijzing naar de ruwe resultaten bijlage ULY25-025013-2.

– Eurofins Testing Technology (Shenzhen), EFSN25040473-C-0101, 21/04/2025: REACH-inspectie van de 247 SVHC's op T1/T2/T3-materialen, LOD 0,010%, PASS-resultaat < 0,1%

https://starwaterfilter.com/fr/content/10-resultats-d-analyses-du-filtre-ultimate-star-filter

Artikel "Ultieme Sterfilter vs Pure Filters" (verklaringen "NF 0,001 μm", "NSF binnenkort") en "Prestatie"/productbladpagina (NASA/0,001 μm claims)